Inne nerwobóle głowy

Nerwobólami (inaczej neuralgią) nazywamy bóle, które są zlokalizowane w obszarze unerwienia danego nerwu. Mają zazwyczaj charakter rwący, kłujący lub wiercący. Właśnie w obszarze twarzy występują krótkotrwałe napady bólowe, które chorzy określają jak uczucie przejścia prądu elektrycznego.

Większość nerwobóli jest określana jako samoistne, gdzie nie stwierdza się konkretnej przyczyny mogącej powodować dolegliwości. Rzadziej spotyka się postaci objawowe, które są wyrazem innego schorzenia toczącego się w obrębie czaszki lub twarzy, jak stwardnienie rozsiane, guzy, tętniaki, udary mózgu. Najlepszym sposobem odróżnienia nerwobólu samoistnego od objawowego jest przeprowadzenie badania neurologicznego. U chorych z nerwobólem samoistnym, nie stwierdza się odchyleń w badaniu neurologicznym, które mogą być obecne u pacjentów z nerwobólem objawowym.
Najbardziej znanym nerwobólem twarzy jest neuralgia nerwu trójdzielnego. Istnieją także inne, choć znacznie rzadziej spotykane nerwobóle twarzy.

Nerwoból nerwu uszno-skroniowego

Jest to rzadka neuralgia, której przyczyną są zmiany w tzw. zwoju rzęskowym. Zwój rzęskowy jest jedną ze stacji przekaźnikowych dla impulsów prowadzonych z włókien nerwowych zaopatrujących twarz. Bóle mają charakter napadowy lub ciągły, umiejscowione w obrębie nosa, wewnętrznego kącika oka oraz gałce ocznej. Dolegliwościom mogą towarzyszyć: zaczerwienienie czoła, obrzęk śluzówki nosa (uczucie przytkanego nosa), ewentualnie zapalenie spojówek z nadmiernym łzawieniem.
Podobnie jak w przypadku innych rodzajów neuralgii, napady bólu mogą pojawiać się w wyniku drażnienia pewnych miejsc na twarzy – np. wewnętrznego kącika oka, czasami także podczas żucia pokarmów.
Najczęściej nie znajdujemy konkretnej przyczyny tego nerwobólu, ale zdarza się, że nerwoból jest powodowany przez tętniaka tętnicy szyjnej lub rozwarstwienie jej ściany.
W leczeniu stosuje się podanie 5% roztworu kokainy do małżowiny nosowej (struktury znajdującej się wewnątrz nosa), co powoduje ustąpienie bólu. Jeżeli napadom bólu towarzyszy miejscowy stan zapalny, wtedy w leczeniu stosuje się antybiotyki oraz sterydy.

Nerwoból Sludera

Napady bólu są podobne jak w przypadku neuralgii nerwu uszno-skroniowego, aczkolwiek jego przyczyna tkwi w innej stacji przekaźnikowej dla nerwów – tzw. zwoju skrzydłowo-podniebiennym. Czasami w trakcie diagnostyki stwierdza się zmiany zapalne w obrębie zatok. Charakterystyczną cechą tego nerwobólu jest napadowe kichanie.

Nerwoból nerwu językowo-gardłowego

Jest to również bardzo rzadki nerwoból. Dotyczy w większości osób starszych, ale może wystąpić w każdym wieku. Charakterystyczne są nagłe napady silnego, jednostronnego bólu w okolicy nasady języka, okolicy migdałków, dolnej części gardła. Bóle mogą promieniować do ucha. Bodźcami, które mogą powodować wystąpienie napadów bólu są: połykanie (szczególnie zimnych płynów), mówienie lub wyciąganie języka. Rzadko spotyka się obustronną lokalizację. W około 10% przypadków nerwoból ten może występować wspólnie z nerwobólem nerwu trójdzielnego. Czasami objawami towarzyszącymi mogą być omdlenia.
Leczenie farmakologiczne jest podobne jak w przypadku nerwobólu nerwu trójdzielnego i obejmuje stosowanie przede wszystkim leków przeciwpadaczkowych. Leczenie chirurgiczne zarezerwowane jest dla przypadków opornych na leczenie zachowawcze i polega na wycięciu nerwu.

Nerwoból zwoju kolanka

Jest to rodzaj nerwobólu który dotyczy tzw. zwoju kolanka. Zwój kolanka jest stacją przekaźnikową dla włókien nerwu twarzowego. Nerwoból powstaje zazwyczaj w następstwie zakażeniem wirusa półpaśca, co powoduje pojawienie się pęcherzyków z płynem w okolicy ucha oraz objawami porażenia nerwu twarzowego.
Bóle są zlokalizowane w okolicy ucha – zarówno przed uchem jak i w przewodzie słuchowym, ale także okolicy podniebienia. Bóle występują napadowo, mają charakter przeszywający. Dodatkowo mogą się pojawić zaburzenia smaku w obrębie przedniej części języka oraz zaburzenia wydzielania śliny (nadmierne wydzielanie śliny).
Leczenie farmakologiczne podobne jest jak w przypadku innych nerwobóli czyli stosowanie leków głównie z grupy przeciwpadaczkowych, ponieważ zwykłe leki przeciwbólowe nie przynoszą ulgi.
Jeżeli leczenie zachowawcze jest nieskuteczne wtedy konieczne jest leczenie operacyjne. Postępowanie takie jest skuteczne prawie u 70% chorych. Zależnie od umiejscowienia bólu, wykonuje się wycięcie zwoju nerwowego lub nacięcie nerwu.

Nerwoból nerwu krtaniowego górnego

Nerwoból ten charakteryzuje się silnym, jednostronnym napadem bólu zlokalizowanym w okolicy dna jamy ustnej.

Nerwoból gałęzi usznej nerwu błędnego

Bóle lokalizują się w okolicy karku, tylnej części głowy oraz za uchem. Ból jest ostry, jednostronny i krótkotrwały.

Nerwoból nerwu potylicznego

Ból umiejscawia się w okolicach karku i tylnej części głowy (potylicy).

Zespół stawu żuchwowego (zespół Costena)

Dolegliwości mają charakter nerwobólu i są związane z zaburzeniami czynności stawu skroniowo-żuchwowego czyli miejsca, gdzie żuchwa (szczęka dolna) łączy się z kośćmi czaszki. Najczęściej dotyczy osób z nieprawidłowym zgryzem, głównie kobiet w młodym lub średnim wieku. Pacjenci odczuwają bóle w okolicy przyusznej, które nasilają się przy przełykaniu. Rzadziej występują zawroty głowy, szum w uszach, osłabienie słuchu oraz bóle zębów. W leczeniu największe znaczenie ma korekcja wadliwego zgryzu.