Leki przeciwwymiotne w migrenie

Migrena to choroba, polegająca głównie na powtarzających się napadach silnych bólów głowy. Schorzenie dotyka częściej kobiet i w znaczący sposób obniża jakość życia oraz częstokroć utrudnia normalne funkcjonowanie, naukę i pracę. Należy jednak pamiętać, że migrena manifestuje się nie tylko bólem głowy. Dlatego w migrenie stosuje się nie tylko leki przeciwbólowe, ale też leki przeciwwymiotne.

Na obraz ataku migreny składa się nie tylko silny, dokuczliwy ból głowy, ale także inne dolegliwości takie jak: nudności, wymioty, a także foto- i fonofobia (nadwrażliwość na światło i dźwięki) oraz zaburzenia jelitowo-żołądkowe (opóźniona perystaltyka) i niepokój, drażliwość. Ocenia się, że torsje i nudności to objawy migreny obecne u prawie 90 proc. osób cierpiących na migrenę.

Skutki wymiotów - utrudnienie podania leku przeciwbólowego

Nasilone nudności i wymioty powinny być zwalczane nie tylko ze względu na uciążliwość dla chorego i ryzyko odwodnienia, ale także na utrudnienie podaży leku przeciwbólowego. Zaburzenia perystaltyki przewodu pokarmowego, które towarzyszą migrenie utrudniają wchłonięcie leku przeciwbólowego i opóźniają efekt jego działania. W przypadku niezbyt uciążliwych wymiotów można podać lek przeciwbólowy drogą inną niż doustna (czopek, spray donosowy, zastrzyk), jednak w razie nasilonych torsji należy wraz z lekiem przeciwbólowym podać jednocześnie środek przeciwwymiotny. Tryptany to grupa leków skutecznie zwalczających ból migrenowy, która ma jednoczesne działanie przeciwwymiotne.

Stan migrenowy - czy może być niebezpieczny?

Zwalczanie wymiotów ma szczególne znaczenie w stanie migrenowym, czyli bardzo nasilonym napadzie trwającym dłużej niż 72 godziny. Nawracające torsje w ciągu tak długiego czasu prowadzą do wycieńczenia i odwodnienia chorego, a także do zaburzeń elektrolitowych. Niekiedy w takiej sytuacji konieczna jest hospitalizacja i nawadnianie chorego drogą dożylną (kroplówka).

Jakie leki przeciwwymiotne można stosować w przypadku migreny z nudnościami i wymiotami?

• często zaleca się metoklopramid (w tabletce, iniekcji, w czopku),
• metoklopramid może być składnikiem preparatu złożonego np. w połączeniu z kwasem acetylosalicylowym,
• można także stosować tietylperazynę (tabletki, czopki),
• domperidon (w tabletkach, w czopkach),
• pochodne fenotiazyny, np. chlorpromazynę, prochlorperazynę (tabletki, czopki, ampułki),
• dimenhydrynat (tabletki),
• środki przeciwwymiotne mogą nie być konieczne, jeśli stosuje się lek z grupy trypatanów, gdyż działają wykazują one działanie hamujące wymioty w migrenie.

Nawadnianie chorego - domowe sposoby

• Należy pić wodę małymi porcjami, nawet „po łyżeczce” co kilka minut - duże ilości wody spożyte „na raz” mogą wywołać torsje.
• Po każdych wymiotach należy szybko wznowić nawadnianie.
• Można spożywać wodę, ale najlepsze są specjalne płyny przeznaczone do nawadniania dostępne w aptece - zawierają oprócz wody także elektrolity, które organizm traci wskutek wymiotów.
• Spożywane napoje powinny być raczej chłodne - ciepłe płyny mają tendencję do wznawiania torsji.

W razie niepowodzenia domowej terapii czasami w leczeniu migreny konieczna jest hospitalizacja i nawadnianie drogą dożylną.