- abcmigrena.pl
- Wszystkie artykuły
- Porażenie połowicze podczas migreny z aurą
Porażenie połowicze podczas migreny z aurą
Porażenie połowicze to zaburzenie neurologiczne, które polega na braku możliwości wykonywania ruchów jedną połową ciała. Osoba dotknięta porażeniem połowiczym prawostronnym nie może poruszyć prawą ręką i prawą nogą. Działać przestają zazwyczaj także mięśnie twarzy, co objawia się opadnięciem kącika ust po prawej lub po lewej stronie (w zależności od miejsca uszkodzenia mózgu) i powieki (prawej lub lewej). Stan porażenia połowicznego może być trwały lub czasowy (wycofuje się).
Porażenie połowicze a napad migrenowy
Porażenie połowicze bardzo rzadko może być elementem napadu migrenowego. Może do niego dojść w trakcie trwania aury poprzedzającej rozpoczęcie silnego bólu głowy – w takiej sytuacji zaburzenie neurologiczne, jako element aury, zazwyczaj wycofuje się całkowicie. Porażenie połowicze bardzo rzadko może być powikłaniem napadu migrenowego i wtedy może pozostawić trwałe skutki.
Aura migrenowa - zaburzenia neurologiczne
Aura to krótkotrwałe i odwracalne zaburzenia neurologiczne poprzedzające na krótko napad bólu migrenowego. Aury doświadcza prawie jedna trzecia osób cierpiących na migrenę. Najczęściej występują zaburzenia wzrokowe w postaci mogotliwych mroczków, błysków, kolorowych zygzaków.
Porażenie połowicze w wyniku aury
W trakcie trwania nietypowej aury (aury z objawami innymi niż typowe, wzrokowe) bardzo rzadko może wystąpić niedowład połowiczy, czyli trudności w samodzielnym wykonaniu ruchu jedną połową ciała (tak, jakby mięśnie były osłabione, choć są w dobrym stanie) lub połowicze porażenie (nie można w ogóle poruszyć prawą ręką i prawą nogą). Jak już wspomniano wyżej aura ma charakter przemijający.
Porażenie połowicze - rodzaje
Porażenie połowicze podczas migreny z aurą może mieć formę:
- rodzinną - występuje u co najmniej dwóch osób w rodzinie,
- sporadyczną - wystąpiła przypadkowo u jednej osoby w rodzinie, prawdopodobnie nie jest uwarunkowana genetycznie.
Porażenie połowicze - objawy
W postaci rodzinnej (uwarunkowanej genetycznie) napady mogą wystąpić w każdym wieku, ale najczęściej pierwszy raz ujawniają się po 10 roku życia. Napady porażenne mogą mieć miejsce wielokrotnie, ale może być też tak, że wystąpią np. dwa razy w ciągu całego życia osoby chorej. Porażenie podczas aury obejmuje najwyżej jedną połowę ciała – nie obie. Porażenie może objąć także np. tylko ramię, a nie całą połowę ciała. Symptomy rozwijają się zazwyczaj stopniowo – najpierw pojawia się uczucie mrowienia, drętwienie, potem osłabienie kończyny (lub obu kończyn).
Niedowładowi podczas aury mogą towarzyszyć zaburzenia wzrokowe, ale także:
- połowicze zaburzenia czucia,
- afazja (kłopoty z mówieniem i rozumieniem mowy innych ludzi),
- drgawki,
- zawroty głowy,
- zaburzenia równowagi.
Zaburzenia czucia (parestezje) i drgawki zwykle mają miejsce po jednej stronie ciała – przeciwnej do następującego potem bólu głowy.
Trwałe porażenie po napadzie migrenowym
Trwałe porażenie połowicze jako wynik udaru niedokrwiennego może być rzadkim powikłaniem napadu migrenowego. Na skutek niedostatecznego dostarczania krwi z tlenem do naczyń odżywiających mózg może dojść w nim do nieodwracalnych zmian, obumierania neuronów odpowiedzialnych za ruchy dowolne.
Napad migrenowy, którego skutkiem jest trwałe uszkodzenie neurologiczne (np. porażenie połowicze), nazywany jest migreną powikłaną. Jej wynikiem może być także:
- utrata wzroku (zwykle połowicza),
- zaburzenia mowy,
- zaburzenia czucia.
Migrenowy zawał mózgu rozpoznawany jest wtedy, gdy objawy utrzymują się dłużej niż by to wynikało z charakteru aury i badania obrazowe (np. tomografia komputrowa) wykazują zawał niedokrwienny mózgu. Zaburzenie neurologiczne, które powstało w wyniku udaru, ma taki sam charakter, jak aura, która występowała wcześniej u tego pacjenta (np. zaburzenia widzenia, jeśli dotąd aura przebiegała z niedowidzeniem, mroczkami).


Dodaj nowy komentarz