Czy nasilający się ból głowy u mojego dziecka oznacza nawrót padaczki?

Witam!

Od jakiegoś czasu syn (8 lat) odczuwa częste i silne bóle głowy w okolicy czołowo-skroniowej. Dodatkowo jest wtedy blady, zaś oczy ma bardzo podkrążone (zasinienie). Po wykonaniu EEG dostał skierowanie na TK, gdyż zapis nie mieścił się w granicach normy wiekowej.

„Obserwuje się zmiany ogniskowe w odprowadzeniach skroniowych lewych.... w czasie FS w odprowadzeniach skroniowych i mniej wyraźnie skroniowo ciemieniowych lewych widoczne są pojedyncze zespoły fali ostrej z wolną”. Lekarka zasugerowała, iż dalsza diagnostyka jest konieczna w celu potwierdzenia padaczki, przy czym obecnie poza bólami głowy syn nie ma żadnych objawów chorobowych.

W dzieciństwie (od 6 miesiąca życia do ok 5 lat) miewał ataki, jak sądziłam bezdechu afektywnego. Do pierwszego ataku doszło w wieku 6 miesięcy, kiedy syn upadł z fotelika samochodowego pionowo na głowę. Wezwałam pogotowie i jeszcze tego samego wieczoru został przebadany przez ciemiączko - nie doszło do żadnych uszkodzeń. Rano został wypisany ze szpitala.

Kolejny atak wystąpił kiedy zachłysnął się pokarmem. Wówczas zgłosiłam się do pediatry i rozpoczęłam diagnostykę - kardiologiczną i neurologiczną. Sam atak wyglądał tak, że syn zaczynał płakać i nagle zatrzymywał się oddech, on robił się blady, następnie siniał (tylko trójkąt wokół ust zostawał blady) i po chwili znów łapał oddech i płakał dalej. Następnie zasypiał. Kardiologicznie jego stan zdrowia nie wzbudzał żadnych zastrzeżeń.

W czasie oczekiwania na wizytę w poradni neurologicznej ataki te zaczęły się powtarzać, jednak ich przebieg zaczął się nieco zmieniać - wywrócenie gałek ocznych, bladość, zanik oddechu, zsinienie, wyprężenie ciała w łuk, a po ponownym złapaniu oddechu zaśnięcie - wszystkie następowały jakby pod wpływem „przestraszenia”.

Trafiłam w końcu do poradni neurologicznej (syn miał już wówczas 1,5 roku), w której lekarka zaleciła EEG, jednak w zapisie nie było żadnych nieprawidłowości i diagnoza brzmiała: „bezdech afektywny”. Nie były wykonywane inne badania ani dalsze konsultacje. Ataki za każdym razem przybierały na sile, a ostatni jaki miał syn (około 5 roku życia) był zakończony drgawkami. Co do samej częstotliwości ataków, nie były one w regularnych odstępach. Jednego roku były 3, a innego 2 i to z różnym natężeniem, np.: 3 w przeciągu miesiąca, następnie długa przerwa, aby w końcu pojawiały się raz na pół roku.

Dodatkowo napiszę, iż sam przebieg porodu był dość skomplikowany, trwał 2,5 doby i zakończył się cesarskim cięciem, a na 2 godziny przed ostatecznym rozwiązaniem wody płodowe zrobiły się zielone.

Moje pytanie jest takie: czy możliwe jest, że już wówczas, we wczesnym dzieciństwie, były to ataki epilepsji, a nie jak zawyrokowała lekarka bezdech afektywny, i jednocześnie, czy miały szanse nieleczone ustąpić? Czy obecne bóle głowy i nieprawidłowy wynik EEG świadczy o tym, że choroba nawraca?