Zwalczanie napadów migrenowych

Migrena charakteryzuje się uporczywym występowaniem powtarzających się napadów bólu głowy. Niekiedy ból głowy jest tak silny, a stan pacjenta tak poważny (odwodnienie, wycieńczenie), że konieczne jest leczenie w warunkach szpitalnych. Często napady bólowe są na tyle silne, że konieczne jest doraźne podanie leków dostępnych tylko na receptę.

Zwalczanie napadów migreny

Powtarzające się ataki migreny mogą być wskazaniem do przewlekłego profilaktycznego zażywania leków, np. alkaloidów sporyszu, propranololu, leków antydepresyjnych. Nie każdy napad migrenowy ma jednak tak duże nasilenie - niekiedy do leczenia migreny wystarczą preparaty dostępne bez recepty oraz metody niefarmakologiczne.

Nieopioidowe leki przeciwbólowe w migrenie

Nieopioidowe leki przeciwbólowe to pierwszy wybór osoby cierpiącej z powodu bólu głowy, także migrenowego. Związane jest to z dużą dostępnością leków, przystępną ceną i faktem, że nie potrzeba recepty do ich wykupienia. Cechują się dosyć dużym bezpieczeństwem stosowania, jednak trzeba pamiętać, że nadużywanie leków przeciwbólowych, tak jak każdych innych leków, może być niebezpieczne dla zdrowia.

Do nieopioidowych leków przeciwbólowych zaliczamy:

• paracetamol,
• ibuprofen,
• metamizol,
• kwas acetylosalicylowy,
• naproksen,
• diklofenak.

Alkaloidy sporyszu w migrenie

Pochodne alkaloidów sporyszu to leki blokujące receptory adrenergiczne alfa. Alkaloidy sporyszu nie znajdują obecnie szerokiego zastosowania w leczeniu migreny, szczególnie, że na rynku dostępne są nowe leki przeciwmigrenowe o wysokiej skuteczności i stosunkowo niewielu działaniach niepożądanych (tryptany). Alkaloidy sporyszu mogą być stosowane w leczeniu profilaktycznym napadów migrenowych, a także, stosowane doraźnie, w przerwaniu trwającego już napadu migreny.

Pozostałe leki na migrenę

Trypatany to stosunkowo nowa grupa leków dostępnych na rynku polskim od kilku lat, które zrewolucjonizowały terapię migreny. Tryptany wykazują szybki i skuteczny efekt terapeutyczny. W przeciwieństwie do niesteroidowych leków przeciwzapalnych, są w stanie zatrzymać napad migrenowy nawet w sytuacji, gdy się on już w pełni rozwinął, a nie tylko na jego początku. Można stosować je w migrenie (z aurą lub bez) oraz w klasterowych bólach głowy. Leki mają niezbyt dużo działań niepożądanych, jednak nie są przeznaczone dla wszystkich pacjentów.

W leczeniu migreny stosuje się także inne leki:

• pochodne fenotiazyny,
• lidokaina (może być podawana w formie donosowej),
• beta-blokery,
• blokery kanałów wapniowych,
• leki alfa-adrenolityczne,
• leki przeciwdepresyjne,
• leki przeciwdrgawkowe.

Leki przeciwwymiotne w migrenie

Na obraz napadu migreny składa się nie tylko silny, dokuczliwy ból głowy, ale także inne dolegliwości takie jak: nudności, wymioty, a także foto- i fonofobia.

Ocenia się, że torsje i nudności występują podczas napadu u prawie 90% osób cierpiących na migrenę. Nudności i wymioty powinny być zwalczane nie tylko ze względu na uciążliwość dla chorego i ryzyko odwodnienia oraz zaburzeń elektrolitowych, ale także na utrudnienie podaży leku przeciwbólowego, co utrudnia zatrzymanie rozwoju napadu. Zwalczanie wymiotów ma szczególne znaczenie w stanie migrenowym. Niektóre preparaty mają jednoczesne działanie przeciwbólowe i przeciwwymiotne. Leki przeciwwymiotne mogą nie być konieczne, jeśli stosuje się lek z grupy tryptanów.

Leczenie migreny

Stan migrenowy to szczególnie silny napad migrenowy z nasilonymi dolegliwościami, który trwa więcej niż 72 godziny (nawet kilka dni). Towarzyszące bólowi głowy dodatkowe objawy (nasilone torsje, brak apetytu, zwiększona aktywność układu wegetatywnego) mogą doprowadzić do odwodnienia i wycieńczenia. Z tego względu w przypadku stanu migrenowego konieczna jest dosyć często hospitalizacja i dożylne uzupełnianie strat płynów. Stan migrenowy, trwający czasem kilka dni, zdarza się rzadko.